[Intro] Sümmeyye anam mescitte durur, Tesbih çeker, kalbi huzur. Kelbela hakı fakirdi o gün, Kurban kesmiş, kalbi hüzün. [Verse1] Münafıklar geldi sessizce, Fatma anama yemek verdiler gizlice. "Bunları yese, doyacak karnı, Kelbela hakı fakir kalmaz artık." [Pre-Chorus] Fatma anam yorgun düşmüştü, Lokma yiyecek gücü kalmamıştı. Gözleri doldu, kalbi kırıldı, O lokmaları dizdi boynuna sıra sıra. [Chorus] Fatma anam, garip anam, Lokmalar boynunda, bir feryat. Kelbela hakı, yine de fakir, Anamız çeker, bitmez kahır. [Verse2] Lokmalar dizildi, bir umut vardı, Belki doyacak, belki kalbi kanardı. Münafıklar güler, içten içe, Fatma anam düşer, çaresizce. [Chorus] Fatma anam, garip anam, Lokmalar boynunda, bir feryat. Kelbela hakı, yine de fakir, Anamız çeker, bitmez kahır. [Bridge] Kelbela'nın yası, hiç dinmez mi? Fatma ananın gözyaşı, silinmez mi? Münafıkların oyunu, ne zamana dek? Anamızın feryadı, duyan yok mu felek? [Chorus] Fatma anam, garip anam, Lokmalar boynunda, bir feryat. Kelbela hakı, yine de fakir, Anamız çeker, bitmez kahır. [Outro] Sümmeyye anamız ağlar, Fatma anamız lokma bağlar. Kelbela hakı fakir kalacak, Anamızın ahı yerde kalmayacak.