Noah staat al klaar, fluit in de hand, Schachten in het gelid, iedereen paraat in ’t pand. Hij kan streng kijken, ja, soms zelfs wat hard, maar diep vanbinnen klopt dat peperkoeken schachtenhart. En dan klinkt het luid, zoals alleen hij dat kan: “Aaaadje! Aaaadje!” — het ritme van de man. Je pint nog niet vast, je denkt “ben ik er klaar voor?” Te laat — Noah telt al af: “DRIE, TWEE, ÉÉN… en door!” Lisa houdt de zeden, Noah houdt het tempo hoog, Samen zijn ze ’t duo dat elke schacht door ’t leven loodst. Een knik van Lisa, Noah roept “Salut!” En heel Economica weet weer hoe het moet. Noah en Lisa, gaan altijd voorop, Bij Economica houden zij de spirit op kop. Schachten die beven, maar toch ook weer lachen, want zonder hen zou niemand schacht durven zijn vannacht. Noah en Lisa, twee legendes in één lied, Economica’s trots — vergeet je nooit, al wil je ’t niet. Noah laat je marcheren, zelfs na drie uur slaap, Maar als je struikelt, tilt hij je op voor je ’t vraagt. Streng van buiten, maar zacht vanbinnen, Hij wil zijn schachten laten groeien, niet laten verdwijnen. En ja hoor — daar komt het weer, zo vast als een refrein: “Adje jongens! Adje meisjes! Laat die pinten klein zijn!” Hij roept het met trots, met vuur, met macht, en toch waakt hij liefdevol over zijn schachten elke nacht. Samen zijn ze storm, maar toch ook kompas, In chaos van pinten, gezangen en glas. Zij brengen orde, zij brengen vuur, en leiden elke schacht door zijn eerste avontuur. Noah en Lisa, gaan altijd voorop, Bij Economica houden zij de spirit op kop. Schachten die beven, maar toch ook weer lachen, want zonder hen zou niemand schacht durven zijn vannacht. Noah en Lisa, twee legendes in één lied, Economica’s trots — vergeet je nooit, al wil je ’t niet. Eco-no-mi-ca! Hef uw glas en zing! Noah roept voor adjes — wat een prachtige kring! Eco-no-mi-ca! Iedereen paraat! Lisa houdt de zeden, Noah geeft de maat!