[Intro] Ebubekir yola revan, mescide doğru giderken, Gözü ilişti bir papaza, aklı perişan. Elinde bir tahta parçası, kendi kendine söyler, "Gelin inanın buna, mutluluk sizi bekler." [Verse1] Mekke'nin çocukları, müminler şaşkın, "Git ya Allah aşkına, senden ne fayda olur?" Ebubekir yaklaştı, kalbi merhamet dolu, Papazın yanına vardı, sözleri umut dolu. [Pre-Chorus] "Gel bak sana su vereyim, susuzluğun dinsin, Mescide beraber gidelim, belki kalbin sevinsin." Papaz baktı Ebubekir'e, gözleri nemli, Bir an duraksadı, sonra konuştu gizemli. [Chorus] "Seveni doğur orada, benim arkadaşım var, Hem su içeyim dönerim kiliseye yar." (Tekrar) "Seveni doğur orada, benim arkadaşım var, Hem su içeyim dönerim kiliseye yar." [Verse2] Ebubekir şaşırdı, papazın sözlerine, Bir anlam veremedi, derin düşüncelere. Ama merhametinden vazgeçmedi yine de, Umutla baktı papaza, her şeye rağmen. [Chorus] "Seveni doğur orada, benim arkadaşım var, Hem su içeyim dönerim kiliseye yar." (Tekrar) "Seveni doğur orada, benim arkadaşım var, Hem su içeyim dönerim kiliseye yar." [Bridge] Belki de her kalpte bir sır saklıdır, Belki de her insan bir yola bağlıdır. Önemli olan sevgi ve hoşgörüdür, Herkesin inancı kendine özeldir. [Chorus] "Seveni doğur orada, benim arkadaşım var, Hem su içeyim dönerim kiliseye yar." (Tekrar) "Seveni doğur orada, benim arkadaşım var, Hem su içeyim dönerim kiliseye yar." [Outro] Ebubekir ve papaz, yolları ayrılır, Her biri kendi inancına doğru yönelir. Ama o an, kalplerde bir iz kalır, Hoşgörü ve sevgi, asla kaybolmaz.